DEEL VAN MIJ / PART OF ME

Anna* (88) moet even nadenken en zegt dan: “wat ik veel heb gedaan is dansen!” Eind jaren ’50, begin jaren ’60 ziet ze zichzelf weer schuifelen en swingen op de muziek van Engelbert Humperdinck en Tom Jones, ergens in een zaaltje op de Grotesteenweg in Edegem. Elke week ging ze daar naartoe met haar echtgenoot om samen met haar (schoon-)broers en -zussen het beste van zichzelf te geven. Het was vaste prik, met de hele bende: bij Anna waren ze met acht kinderen thuis en bij haar man met drie. Allemaal dansers! Tel daar de partners bij op en de ambiance laat zich raden. De slows waren voorbehouden voor haar man. Maar walsen kon ze het beste met haar oudere schoonzus. In een lichtblauw danskleed dat ze zelf had gemaakt, danste Anna alle zorgen van de week van zich af. Jarenlang. En die zorgen waren er, met vier kinderen en een eigen zaak die na twintig jaar failliet ging… “Da’s verleden tijd, hé”, zucht ze, waarbij ze zowel op de zorgen als op het dansen doelt. Anna toont me haar been, wa

“Yesterday, all my troubles seemed so far away”. Hij hoort het The Beatles nog zo door de radio de kamer insturen tijdens het “plekken” (bezetten). Als Freddy vertelt over zijn plafonneursrol lijken alle grote en kleine problemen inderdaad veraf…

Het meeste plezier beleeft hij aan het samenzijn met zijn vrienden op de speelplaats. “Een beetje zoals hier”, zegt hij.

Francine wandelt tussen haar cursisten in het opleidingscentrum van Marks & Spencer op de Meir in Antwerpen. Even weg van de ‘achtergronddeuntjes’ beneden in de winkel. Ze is 45 en staat op een schakelpunt in haar leven.

“Dat was eigenlijk niet verantwoord. Ge zijt dan een gastje van 18 jaar, nog nooit gereden, ze duwen dan die camion vol… Er waren veel gasten die er al wenend uitkwamen.”

Hij is verrast als hij zichzelf positief hoort beschrijven wanneer hij het standpunt van zijn vrouw inneemt. “Dat ik dat nu zeg, dat is mij nog nooit te binnen gekomen,” zegt hij, “dat valt mij nu zo te binnen”.